گر تو می خواهی ملاقات خدا قرآن بخوان

گر نه ای از دین و از ایمان جدا قرآن بخوان

گر نجات از حول محشر در قيامت طالبي 

یا براي جان خود در وحشتي قرآن بخوان

گر تو مي خواهي دلت با عشق هم‌دستان شود

يا شكوه نور ايمان طالبی قرآن بخوان

ذكر يزدان، نور عرفان رَفع رنج انتظار

گر در اين دوران تو مي خواهی جوان! قرآن بخوان

هركه در تيه جهان گمگشته و حيران شده

گر نجات از تیه مي خواهد بگو قرآن بخوان

در شب تاريك فتنه گر گرفتار آمدی

بهر رفع فتنه و آزادگی قرآن بخوان

نصف شب گر دل هوای يار بي‌همتا كند

يا بخواهي با خدا نجوا كنی قرآن بخوان

گر هدايت از ضلالت را نمی دانی كنون

يا دچار حيرتی در كارها قرآن بخوان

گر تو مي خواهي شفاعت در معاد از مصطفی

یا رضای مرتضی در هر سرا قرآن بخوان

شکستن حرمت زن
کم شدن ارزش زن
از بین رفتن امنیت زن
از دست دادن حامیان زن
ترویج چشم چرانی
 ترویج شهوت و هوا پرستی
ترویج بی حیایی
از بین رفتن حریم خانواده

از بین رفتن امنیت اخلاقی جامعه

از بین رفتن زمینه تربیت فرزندان
سرد شدن روابط همسران
ازبین رفتن روابط عاطفی
رواج طلاق
ازهم پاشیدن خانواده ها
ترویج مفاسد اخلاقی
ترویج مفاسد اجتماعی
از بین رفتن حرمت ها و بی اهمیت شدن آبروها
از بین رفتن امنیت مرزها
طمع دشمنان در تسلط بر کشور و جامعه
تسلط دشمنان بر اقتصاد جامعه

در سوره مبارکه قدر واژه ««تنزّل» فعل مضارع بوده بر استمرار دلالت دارد. به این معنا کع شب قدر هر سال تکرار می شود و هرسال فرشتگان و روح با امر نازل می شوند پس باید کسی با عظمت روحی و وسعتی فراتر از سایر انسان ها در زمین باشد تا فابلیت دریافت امر الهی از فرشتگان را داشته باشد و آن شخص عظیم الشأن هما وجود ذی جود و مبارک امام زمان، مهدی موعود علیه السلام است.

امام جواد از امام صادق از پدرشان علیهم السلام نقل فرموده است:
، فرمود: شيعيان ما اگر به مخالفين ما (اهل سنت) بگويند: خداى عز و جل به پيغمبرش مي فرمايد، «انا انزلناه فی لیلة القدر…»ما قرآن را در شب قدر نازل كرديم…(كه معنى آيات اين است: تو چه دانى كه شب قدر چيست؟، شب قدر از هزار ماه بهتر است، در شب قدر فرشتگان و جبرئيل به اجازه پروردگار خود، براى هر مطلبى نازل می شوند و تا دميدن صبح آنچه نازل مى‏ شود سلام است [براى هر مطلب سلامتى تا سپيده دم نازل می شوند].
آيا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چيزى مي دانست كه در آن شب نداند و در غير آن شب هم جبرئيل عليه السلام براى او نياورد؟ (يعنى آيا پيغمبر علمى از غير طريق وحى هم داشت؟) مخالفين خواهند گفت: نه،

به آنها بگو: آيا آنچه را پيغمبر مي دانست، جايگزينى براى اظهارش داشت؟ (يعنى راهی داشت كه دعوتش را تبليغ نكند؟) خواهند گفت: نه،

به آنها بگو: آيا در آنچه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله از علم خداى- عز ذكره- اظهار مي كند (و به مردم مي گويد،) اختلافى هست؟ اگر گويند: نه.

به ايشان بگو: پس كسى كه بر مسند حكم خدا نشسته و در حكمش اختلاف هست (مانند اجتهادات متناقص اهل سنت) آيا مخالفت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله كرده است؟ خواهند گفت: آرى و اگر بگويند: نه، سخن اول خود را باطل كرده ‏اند (كه گفتند: علم پيغـمبر تنـها از طريق وحى و مأخـوذ از علم بى ‏اختلاف خداست).
سپس به آنها اين آيه را تذكر بده (7 سوره 3) «تأويل قرآن را جز خدا و راسخين در علم نميدانند» اگر بگويند: راسخين در علم چه كسانند؟ بگو: كسى كه در علمش اختلاف نيست، اگر بگويند: او كيست؟
بگو: پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله داراى اين علم بود، ولى آيا پيغمبر علم خود را تبليغ كرد يا نه؟ اگر بگويند: تبليغ كرد، بگو: آيا پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله که وفات كرد، جانشين پس از او، آن علم بى‏ اختلاف را مي دانست؟ اگر بگويند: نه، بگو: جانشين پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله (مثل خود پيغمبر از جانب خدا) مؤيد است و نيز پيغمبر جانشين خود نكند، جز كسى را كه به حكم او حكم كند و در همه چيز مانند او باشد، جز منصب نبوت و اگر پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله كسى را جانشين علم خود معين نكند، كسانى را كه در پشت پدرانند و پس از او به دنيا مى ‏آيند ضايع كرده (و بدون رهبر دينى گذاشته) است. (پس از تمهـيد اين مقدمات، چنين نتيـجه مي گيريم كه جانشين پيغمبر بايد مثل خود او عالم به تأويل قرآن و مصون از خطا و اشتباه بوده، اختلاف در حكم و فتوى نداشته باشد و مؤيد از طرف خدا باشد.
اگر به تو بگويند: علم پيغمبر تنها از قرآن بود (و از راه ديگرى در شب قدر برايش علمى پيدا نمي شد) تو به آنها بگو: (همان قرآن در سوره 44 می فرمايد) «حم قسم به اين كتاب روشن كه ما آن را در شبى مبارك نازل كرده‏ ايم، ما بيم دهنده ‏ايم (سپس مي فرمايد: در آن شب هر امر محكم و درستى فيصل داده شود، فرماني است از جانب ما، همانا ما فرستنده رسولانيم»

اين آيه دلالت دارد كه علم پيغمبر و جانشينانش در شب هاى قدر زياد مى‏ شود، زيرا فيصل دادن هر امر محكم به آنها ابلاغ مى ‏شود) اگر به تو بگويند: خداى عز و جل اين امر را جز به سوى پيغمبر نمی فرستد، تو بگو: آيا اين امر محكم كه فيصل داده مى‏ شود و توسط فرشتگان و جبرئيل فرود مى‏ آيد آنها از آسمانى به آسمانى نزول كنند يا از آسمان به زمين؟ اگر بگويند: تنها از آسمانى بآسمانى نزول كنند، (درست نيست) زيرا در آسمان كسى نيست كه از اطاعت بمعصيت گرايد (و فيصل دادن در مورد گناه و طغيان و اختلافست) و اگر بگويند: از آسمان به زمين آيند و اهل زمين به فيصل دادن احتياج زيادى دارند، تو بگو: پس ايشان چاره‏ اى جز اين دارند كه سيد و بزرگترى داشته باشند و نزدش محاكمه كنند؟.
اگر بگويند: خليفه وقت حاكم ايشان است، تو بگو (256- بقره) «خدا سرپرست كسانى است كه ايمان آوردند، ايشان را از تاريكي ها به سوى نور می برد- تا آنجا كه می فرمايد-: در دوزخ جاودانند». به جانم قسم كه در زمين و آسمان، سرپرستى از طرف خداى- عز ذكره- نيست، جز اين كه مؤيد است و كسى كه تأييد شود خطا نكند و در روى زمين دشمنى براى خدا نباشد، جز اين كه بى ‏ياور باشد و هر كه بى ‏ياور باشد، به حق نمی رسد همچنان كه لازمست از آسمان براى مردم زمين فرمان و قانون نازل شود، لازمست حاكمى هم باشد.
اگر بگويـند: آن حاكم را نمي شـناسيم، به آنها بگو. هر چـه می خواهيد بگوئيد، خداى عز و جل نخواسته است كه بندگان را بعد از محمد صلّى اللَّه عليه و آله بدون حجت بگذارد.
كلينى، محمد بن يعقوب، أصول الكافي / ترجمه مصطفوى - تهران، چاپ: اول، 1369 ش، ص355و356.

پیامبر اعظم حضرت محمد المصطفی صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

اى سلمان، خداوند توجهى به زمين كرد و مرا از ميان اهل زمين انتخاب كرد. سپس نظر دوّمى نمود و برادرم على‏ را از ميان آنان انتخاب كرد. و به من امر كرد و من هم سيّده زنان اهل بهشت را به ازدواج‏ او در آوردم. (أسرار آل محمد عليهم السلام / ترجمه كتاب سليم ؛ ص615).

امروز که زمین و آسمان می گرید
از بهر غریب سامرا می گرید
جا دارد اگر که شیعه خون گریه کند
چون مهدی صاحب الزمان می گرید

جهاد کبیر یعنی تبعیّت نکردن از دشمن

امروز برای کشور ما جنگ نظامیِ سنّتی و متعارف احتمال بسیار بسیار ضعیفی است لکن جهاد باقی است؛ جهاد یک چیز دیگر است. جهاد فقط به‌معنای قتال نیست، فقط به‌معنای جنگ نظامی نیست؛ جهاد یک معنای بسیار وسیع‌تری دارد. در بین جهادها جهادی هست که خدای متعال در قرآن آن را «جهاد کبیر» نام نهاده: وَ جٰهِدهُم بِه‌ جِهادًا کَبیرًا؛در سوره‌ی مبارکه‌ی فرقان است؛ «بِه‌» یعنی به قرآن، «جٰهِدهُم بِه‌» یعنی به‌وسیله‌ی قرآن با آنها جهاد کن؛ جِهاداً کَبیرًا. این آیه در مکّه نازل شده. درست توجّه کنند جوانهای عزیز! در مکّه جنگ نظامی مطرح نبود؛ پیغمبر و مسلمانها مأمور به جنگ نظامی نبودند، کاری که آنها میکردند کار دیگری بود؛ همان کار دیگر است که خدای متعال در این آیه‌ی شریفه میگوید: وَ جٰهِدهُم بِه‌ جِهادًا کَبیرًا. آن کارِ دیگر چیست؟ آن کارِ دیگر، ایستادگی و مقاومت و عدم تبعیّت [است.] فَلا تُطِعِ الکٰفِرینَ وَ جٰهِدهُم بِه‌ جِهادًا کَبیرًا؛(۱) از مشرکین اطاعت نکن. اطاعت نکردن از کفّار همان چیزی است که خدای متعال به آن گفته جهاد کبیر. این تقسیم‌بندی غیر از تقسیم‌بندی جهاد اکبر و جهاد اصغر است: جهاد اکبر که از همه سخت‌تر است، جهاد با نفْس است، همان چیزی است که هویّت ما را، باطن ما را حفظ میکند؛ جهاد اصغر، مجاهدت با دشمن است، منتها در بین جهاد اصغر یک جهاد هست که خدای متعال آن را «جهاد کبیر» نام نهاده که آن همین است. «جهاد کبیر» یعنی چه؟ یعنی اطاعت نکردن از دشمن، از کافر؛ از خصمی که در میدان مبارزه‌ی با تو قرار گرفته اطاعت نکن. اطاعت یعنی چه؟ یعنی تبعیّت؛ تبعیّت نکن. تبعیّت نکردن در کجا؟ در میدانهای مختلف؛ تبعیّت در میدان سیاست، در میدان اقتصاد، در میدان فرهنگ، در میدان هنر. در میدانهای مختلف از دشمن تبعیّت نکن؛ این شد «جهاد کبیر».
جوانهای عزیز! بچه‌های عزیز من! فردا مال شما است، آینده مالِ شما است؛ شما هستید که باید این تاریخ را با عزّتش محفوظ نگه دارید؛ شما هستید که این بارِ مسئولیّت را بردوش دارید؛ خرّمشهرها در پیش است؛ نه در میدان جنگ نظامی، [بلکه‌] در یک میدانی که از جنگ نظامی سخت‌تر است. البتّه ویرانی‌های جنگ نظامی را ندارد؛ بعکس، آبادانی به دنبال دارد، امّا سختی‌اش بیشتر است. اینکه ما گفتیم اقتصاد مقاومتی، یعنی بخش اقتصادیِ این سیاستِ بزرگ و اساسی، مقاومت اقتصادی است. اینکه گفتیم جوانهای مؤمن و حزب‌اللّهی و انقلابی کارهای فرهنگی خودجوش را رها نکنند و دنبال بکنند، و همه‌ی دستگاه‌های فرهنگی کشور را دعوت کردیم و میکنیم که در این جهت حرکت کنند، این، بخش فرهنگیِ این عدم تبعیّت است، این جهاد بزرگ است، جهاد کبیر است. اینکه از همه‌ی استعدادهای موجود کشور دعوت میکنیم که استعدادهای خودشان را در خدمت پیشرفت این کشور به کار بیندازند و به صحنه بیاورند و به میدان بیاورند و از مسئولان دولتی و سایر مسئولان دعوت میکنیم که از این استعدادها استقبال بکنند، این آن بخشِ فعّالِ اجتماعیِ این جهاد کبیر است. این جهاد کبیر ابعادی دارد: جٰهِدهُم بِه‌ جِهادًا کَبیرًا.(۱)

این به‌معنای قطع رابطه‌ی با دنیا نیست؛ بعضی‌ها برای اینکه این سیاست الهی را بکوبند، بدروغ میگویند «انقلابیّون میگویند با دنیا قطع رابطه کنید»؛ نه، ما قائل به قطع رابطه‌ی با دنیا نیستیم، قائل به حصار کشیدن دُور کشور هم نیستیم؛ رفت‌وآمد بکنند، رابطه داشته باشند، مبادله بکنند، دادوستد بکنند، امّا هویّت و شخصیّت اصلی خودشان را از یاد نبرند؛ این حرف ما است: وَ اَنتُمُ الاَعلَونَ اِن کُنتُم مُؤمِنین؛(۱۳) مثل نماینده‌ی نظام اسلامی حرکت بکنند، مثل نماینده‌ی نظام اسلامی سخن بگویند. با همه، با هرجا که مصلحت کشور اقتضا میکند، قرارداد ببندید، امّا مثل نماینده‌ی ایران اسلامی و نماینده‌ی اسلام پشت میز قرارداد بنشینید. همه هوشمندانه حرکت کنند؛ این جهاد هوشمندی لازم دارد، این جهاد اخلاص لازم دارد. این جهاد مثل جهاد نظامی نیست که کسانی در آنجا بدرخشند و چه شهیدشان، چه زنده‌شان و چه جانبازشان مثل قهرمان نشان داده بشوند -که ماها افتخار میکنیم به این شهدا و این جانبازان و ایثارگران- این جهاد جهادی است که ممکن است کسی خیلی هم زحمت بکشد، امّا چهره‌ی او را هیچ‌کس نشناسد؛ اخلاص لازم دارد این جهاد.۱۳۹۵/۰۳/۰۳
بیانات در دانشگاه افسرى و تربیت پاسداری امام حسین علیه‌السلام

امضای طومار در جهت ثبت «یادمان جنایات جنگی عاشورا» در سازمان ملل
ثبت امضا - طرح بین المللی مستشهدین عاشورا
http://fa.ashoora.org/Signature.aspx